چرا کابل های تقلبی میتوانند به ضرر حرفه شما تمام شوند؟

     ممکن است ندانید و شما از کابلهای تقلبی استفاده کرده باشید. اگر بدانید احتمالا از عملکرد نامناسب کابلها و خطرات و حوادث پیش آمده این موضوع را فهمیده اید. باآنکه تصور میشود کابلها یکی از وسایل جانبی پروژهها هستند ولی در واقع یکی از مهمترین و تاثیرگذارترین اجزای پروژهها میباشند. مشکل کابلهای تقلبی و ناسازگار تنها در مورد برچسب های نادرست روی آنها نیست بلکه در مورد ساختار ضعیف و استفاده از مواد نامناسب و خطرات ایمنی آنها است. حتی بسته بندی نامناسب یک کانال ممکن است برای کارکرد درست کابل مشکل به وجود بیاورد. هنگامی که یک کابل از کار می افتد مشکل و حادثه جدی ایی پیش می اید که ممکن است خطرات مالی و جانی فراوانی داشته باشد.

یک کابل تقلبی چگونه است؟

کابل ها و سیم های ساختاری مورد استفاده در پروژههای امنیتی و AV  باید تعدادی از استانداردهای ایمنی را گذرانده باشند. مخصوصا، قوانین و الزامات NEC استانداردهای سفت و سختی برای کابلهای ارتباطی (CMP) و کابلهای رایزر ارتباطی (CMR) دارد چون کابلهای نصب شده در فضای ساختمان یا کابلهای رایزر که از همه طبقات رد شده است میتواند منجر به انتقال آتش سوزی از طبقه ایی به طبقه دیگر شوند. مشکلات مرتبط با کابلهای میتواند به شکلهای مختلف باشد . جکت های نامناسب ( با ضخامت غلط یا بدون استفاده از ماده به تاخیر اندازنده اشتعال)، قطر کمتر از مقدار ذکرشده، استفاده از آلومینیوم با پوشش مس یا برچسب تقلبی تعدادی از این مشکلات است. کابلهای مورد استفاده برای مصارف تجاری و مسکونی بسته به نوع استفاده باید تاییدیه های خاصی را داشته باشند و این تاییدیه ها باید هم از نصاب و هم از مصرف کننده محافظت کنند. بدون برچسب گذاری مناسب نمیتوانید بفهمید که داریه چه چیزی را داخل سقف یا دیوارهایتان قرار میدهید و نمیتوانید به این شکل ایمنی و عملکرد سیستم را تضمین کنید. علاوه بر تاییدیه های UL  و استاندارد های NECتکنولوژی های جدید موجود در بازار مانند HD Bease T ایجاب میکند که کابل ها حتما استاندارد های خاص را داشته باشند تا این محصولات بتوانند همانطور که پیش بینی شده است عمل کنند.

چگونه کابل مشکوک را تشخیص دهیم؟

تشخیص کابلهای تقلبی و بابرچسب نادرست درنگاه اول کاری بسیارسخت است مخصوصا اگر بدانیم بیشتر بسته بندی و برچسب های مورد استفاده دقیقا مانند نمونه اصل هستند. واضح ترین نشانه یک کابل مجاز این است که مطمئن شویم که هرجعبه از کابل برچسب هولوگرافیک UL را دارد و همچنین عدد تایید شده UL  . متقلبان به شکلی استادانه هنر تقلید برچسب و ظاهر را یادگرفته اند. چک کردن عدد UL با اپلیکیشن CCCA که پیشتر به آن اشاره شد یکی از راه های شناسایی کابل هاست . سابیدن و خراش دادن سطح کابل با یک تیغ برای فهمیدن اینکه فقط پوسته اش مسی است یا کلا مسی است راه مناسبی به نظر میرسد. از یک میکرومتر میتوان برای اندازه گیری سیم استفاده کرد. یک راه مفید دیگر برای بررسی و شناسایی کابل های مشکوک نگاه کردن به جعبه آنها است. کارتون های سیم خالی که توسط متخصصان AV استفاده شده است از سیم پیچی و روش تغذیه ای خاص استفاده میکنند. بیشتر تولیدکنندگان قانونی کابل از سیستم بسته بندی پشت شده مخصوص خود آن کمپانی استفاده میکنند.گاهی اوقات از  پیچاندن یا ضربه زدن بتوان کابل را از درون جعبه بیرون آورد. البته لوگو یکی از راههای تشخیص است که متاسفانه متقلبان آن نیز بدون اجازه آن را چاپ میکنند. اگر جعبه کابلی پیدا کردید که قطر لوله خروجی آن کوچک بود و به شکل نامنظم کابل در آن قرار داشت به احتمال زیاد یک جعبه کابل تقلبی است. در بازار هنگامی که برای خرید کابل مراجعه میفرمایید، فکر خوب این است که با کمپانی صحبت کنید و در مورد استانداردهای محصول تولیده شده تحقیق کنید. اگر در این شرکت، شرکت معتبری باشد درک میکنند که وظیفه شان جلب اعتماد و وفاداری به شما است. با یک متخصص در کمپانی صحبت کنید، وب سایتش را چک کنید تا ببینید پیغامشان چیست. آیا دارند روی تنها ارزان بودن محصولاتش مانور میدهند یا در مورد نوآوریشان صحبت میکند. شعار آنها به خوبی میتواند نوع شرکت و هدف آن را مشخص کند.

پاسخ بدهید